Η καταστροφική έκβαση της συνόδου κορυφής του Πεκίνου

του Giuseppe Masala για το L’AntiDiplomatico

16 Μαΐου 2026

The catastrophic outcome of the Beijing summit – Economy and surroundings – L’Antidiplomatico

Το ότι η σύνοδος κορυφής του Πεκίνου μεταξύ Σι και Τραμπ στις 14 και 15 Μαΐου ήταν υψίστης σημασίας για να μπορέσει να εγγυηθεί τη σταθερότητα και την ειρηνική συνύπαρξη μεταξύ των δύο παγκόσμιων υπερδυνάμεων ήταν προφανές σε όλους. Λιγότερο προφανές -τουλάχιστον αν διαβάσει κανείς τις τοποθετήσεις σχολιαστών και αναλυτών- είναι ότι το βασικό επίκεντρο της συνάντησης μεταξύ των δύο ηγετών συνδέθηκε με την οικονομική και χρηματοπιστωτική πτυχή. Ωστόσο, αρκεί να προχωρήσουμε πέρα από τις επίσημες δηλώσεις των υψηλών αξιωματούχων και των δύο χωρών για να συνειδητοποιήσουμε ότι η οικονομία είναι ο ακρογωνιαίος λίθος των σχέσεων μεταξύ Πεκίνου και Ουάσιγκτον.

Η ίδια η σύνθεση της αμερικανικής αντιπροσωπείας διευκρινίζει αυτό το γεγονός: ο Τραμπ έφερε στην πραγματικότητα στο Πεκίνο όλη την ελίτ του αμερικανικού καπιταλισμού, ειδικά στον χρηματοπιστωτικό τομέα και στον τομέα της υψηλής τεχνολογίας.

Αλλά ακόμη και οι Κινέζοι διπλωμάτες δεν έχουν κάνει τίποτα για να κρύψουν τη σημασία των οικονομικών σχέσεων μεταξύ των δύο πλευρών του Ειρηνικού. Αρκεί να αναφέρουμε ότι λίγο πριν το Air Force 1 απογειωθεί από την Ουάσιγκτον με κατεύθυνση το Πεκίνο, η κινεζική πρεσβεία στις ΗΠΑ δημοσίευσε μια ανάρτηση στο X.com απαριθμώντας τις κόκκινες γραμμές της Κίνας στη σύνοδο κορυφής που θα γινόταν λίγες ώρες αργότερα. Μεταξύ των κόκκινων γραμμών ήταν το «δικαίωμα στην οικονομική ανάπτυξη» της Κίνας, το οποίο σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε να αμφισβητηθεί. Και εδώ βρίσκεται το κεντρικό σημείο: η ταραχώδης ανάπτυξη της Κίνας που χαρακτηρίζεται από μια εκπληκτική ικανότητα τεχνολογικής καινοτομίας στριμώχνει την ικανότητα του αμερικανικού οικονομικού συστήματος να ανταγωνιστεί, συμπεριλαμβανομένου του τομέα υψηλής τεχνολογίας της Silicon Valley. Ως αποτέλεσμα αυτού του κενού, οι εθνικοί λογαριασμοί των ΗΠΑ βρίσκονται σε καταστροφικές συνθήκες με όλους τους κινδύνους της υπόθεσης στη νομισματική σφαίρα (ηγεμονία του δολαρίου) και στη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος των ΗΠΑ.

Με αυτές τις προϋποθέσεις γίνεται σύντομα η «οικονομική» ισορροπία της συνόδου κορυφής Σι-Τραμπ:

Καμία συμφωνία για την εξαγωγή κινεζικών σπάνιων γαιών, οι οποίες είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη των αμερικανικών εταιρειών υψηλής τεχνολογίας (ξεκινώντας από τις εταιρείες παραγωγής μικροεπεξεργαστών).
Η κινεζική υπόσχεση για αγορά 500 πολιτικών αεροσκαφών αμερικανικής κατασκευής (Boeing) μειώθηκε σε 200 αεροσκάφη.
Οι ΗΠΑ έχουν εγκρίνει την πώληση των μικροεπεξεργαστών H200 τελευταίας γενιάς της Nvidia, αλλά οι Κινέζοι θέτουν ισχυρούς περιορισμούς για να προστατεύσουν την παραγωγή τους. Σε αυτό το σημείο, σκεφτείτε ότι σε λίγα χρόνια οι προοπτικές έχουν ανατραπεί εντελώς. Στην πραγματικότητα, πριν ήταν οι ΗΠΑ που δεν επέτρεπαν στην Κίνα να εισάγει αυτούς τους μικροεπεξεργαστές με στόχο την επιβράδυνση της κινεζικής τεχνολογικής ανάπτυξης, ενώ τώρα είναι οι Κινέζοι που, έχοντας ανακτήσει ουσιαστικά το κενό από τις ΗΠΑ, δεν θέλουν πλέον να τους εισάγουν για να προστατεύσουν την παραγωγή τους.
Προφανώς, δεν υπήρξε γενική συμφωνία για το εμπόριο μεταξύ Πεκίνου και Ουάσιγκτον.

Τελικά, αν αυτά είναι τα αποτελέσματα, μπορούμε να πούμε ότι η επίσκεψη ήταν ένα απόλυτο φιάσκο και ότι, ως αποτέλεσμα, οι εντάσεις μεταξύ των δύο γιγάντων θα συνεχιστούν και μάλιστα, πιθανότατα, θα επιδεινωθούν ακόμη περισσότερο.

Για να δείξουμε ότι αυτή είναι η σωστή άποψη, αρκεί να πούμε ότι όλοι οι δείκτες της Wall Street έκλεισαν χθες με μεγάλες απώλειες (μεταξύ 1% και 2% περίπου), ένα σαφές σημάδι ότι οι προοπτικές για τις εταιρείες Made in USA δεν είναι θετικές.

Όπως πάντα, όταν τα οικονομικά προβλήματα δεν βρίσκουν θετικές διεξόδους, οι κίνδυνοι κλιμάκωσης των συγκρούσεων σε γεωπολιτικό επίπεδο αυξάνονται εκθετικά. Αυτό προφανώς ανεξάρτητα από τις δηλώσεις των περιστάσεων τόσο για τη σύγκρουση στην Ουκρανία όσο και στη Μέση Ανατολή και – μακροπρόθεσμα – και για την πιθανή σύγκρουση στην Ταϊβάν. Στην τελευταία περίπτωση, ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να περιμένουν τον επανεξοπλισμό των υποτελών της Ιαπωνίας, της Κορέας, των Φιλιππίνων και της Ταϊβάν.

Το ότι τα πράγματα γίνονται άσχημα με μια περαιτέρω κλιμάκωση των συγκρούσεων αποδεικνύεται από μια άλλη πραγματική περίσταση: ο Βλαντιμίρ Πούτιν στις 20 Μαΐου, με ηχηρό τρόπο, θα πάει στο Πεκίνο για μια σύνοδο κορυφής με τον Σι.

Δεν χρειάζεται να είσαι μάντης για να αποκλείσεις ότι το κύριο θέμα συζήτησης δεν θα σχετίζεται (δυστυχώς) με τις σινο-ρωσικές πολιτιστικές σχέσεις.