Μαρ 27, 2026 – 13:03 Κώστας Καλλωνιάτης Η ΕΠΟΧΗ
Αγαπητέ σύντροφε Αλέξη, η επιστολή που έστειλες στα μέλη της Νέας Αριστεράς (ΝΑ) για να εξηγήσεις την παραίτηση σου εγείρει ορισμένα ερωτήματα, σε μένα τουλάχιστον, που ζητούν απαντήσεις.
Συγκεκριμένα, αναφέρεις πως “η Αριστερά μοιάζει να προχωρά σημειωτόν και να εξαντλείται στην εσωστρέφεια” ενώ η μόνη διέξοδος είναι η κίνηση προς τα εμπρός για την συγκρότηση ενός αντιδεξιού μετώπου αριστερής αντικυβερνητικής προοπτικής, κάτι που “δεν είναι όμως η κατεύθυνση που επιλέγει η πλειοψηφία του Πολιτικού Γραφείου και της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Αριστεράς”. Εξ ου και οι δύο στρατηγικές με συνέπεια την παραίτηση σου. Σε ρωτώ λοιπόν:
- Για ποιο λόγο την στασιμότητα της Αριστεράς την χρεώνεις στην Νέα Αριστερά ;
- Υπήρξε ή δεν υπήρξε ομόφωνη απόφαση στο πρόσφατο συνέδριο που καθόριζε όχι μόνο τον στόχο της ΝΑ για δημιουργία αντικυβερνητικού πόλου αλλά και τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που αυτός όφειλε να έχει; Πως δηλαδή οφείλει “να συγκροτηθεί μόνο με όρους στρατηγικής σύγκρουσης με τον νεοφιλελευθερισμό, τον περιορισμό των δημοκρατικών δικαιωμάτων και την στροφή στην πολεμική οικονομία”. Πως “ένα τέτοιο μέτωπο συγκροτείται από την κοινωνική και ταξική πλειοψηφία…με στόχο την αλλαγή των συσχετισμών και την ανατροπή της κυβέρνησης και της δεξιάς πολιτικής”. Και πως “στόχος αυτής της προσπάθειας οφείλει να είναι η συγκρότηση του κοινωνικού και πολιτικού μπλοκ που θα ανατρέψει την ιδεολογική ηγεμονία της Δεξιάς”.
- Που υπάρχουν σήμερα αυτά τα χαρακτηριστικά για την συγκρότηση του αντικυβερνητικού λαϊκού μετώπου ;
- Όταν ιστορικά τα λαϊκά μέτωπα απαρτίζονταν από αριστερά ή κεντροαριστερά κόμματα με μαζική κοινωνική βάση, πως θα συγκροτήσουν μέτωπο τρία ηγετικά πρόσωπα (Τσίπρας-Φάμελλος-Χαρίτσης) χωρίς κομματική βάση αφού το ΠΑΣΟΚ δεν θέλει μέτωπο, ο Τσίπρας δεν θέλει κομματικό συνασπισμό, ο ΣΥΡΙΖΑ διαλύεται χάριν του σχήματος Τσίπρα και η ΝΑ δεν συμφωνεί να συμπράξει με αποτυχημένες κεντρώες ή κεντροαριστερές λύσεις ή προσωποπαγή κόμματα και προσωποκεντρικές στρατηγικές (βλ απόφαση συνεδρίου) ;
- Σε τι διαφοροποιούνται οι δύο στρατηγικές που αναφέρεις από το αντικυβερνητικό, αντινεοφιλελεύθερο, αντιπολεμικό, κοινωνικό και μη αρχηγικό μέτωπο που η ομόφωνη πολιτική απόφαση του συνεδρίου καθόρισε επακριβώς ;
- Τι σημαντικό μεσολάβησε στους δύο μήνες που πέρασαν από το συνέδριο στην πρακτική της ΝΑ υπό την διοίκηση σου ώστε να σε κάνει να αλλάξεις απόφαση και να παραιτηθείς τώρα ; Κι αν δεν υπήρξε κάτι συνταρακτικό γιατί ψήφισες την πολιτική απόφαση του συνεδρίου και δεν παραιτήθηκες τότε ;
- Όταν λες “Στο ερώτημα «γιατί τώρα» απαντώ ότι επειδή η πολιτική κατάσταση χαρακτηρίζεται από διαρκή ρευστότητα, όλο αυτό το διάστημα προσπάθησα συνειδητά να κρατήσω ανοιχτή τη στάση της Νέας Αριστεράς. Να μη βιαστούμε να κλείσουμε δρόμους”, υπονοείς ότι στο μεσοδιάστημα των δύο μηνών κάποιοι δρόμοι έκλεισαν. Ποιοι είναι αυτοί και με ευθύνη τίνος ; Πως η παραίτηση σου ανοίγει δρόμους και ποιοι είναι αυτοί ;
- Πριν από το συνέδριο υπήρχαν όντως δύο στρατηγικές που όμως συνέκλιναν στην ομόφωνη απόφαση του συνεδρίου. Με την παραίτηση σου από την θέση του προέδρου και την αναφορά σου στις δύο στρατηγικές δεν επαναφέρεις την ΝΑ στην προ του συνεδρίου κατάσταση ; Κι έτσι αντί να πάμε μπροστά όπως προτείνεις τελικά οπισθοδρομούμε ακυρώνοντας την συναινετική επιτυχία του συνεδρίου ;
- Ποιος νομίζεις θα είναι ο ψυχολογικός αντίκτυπος στα μέλη και τους ψηφοφόρους της ΝΑ από την διχαστική στάση της παραίτησης του προέδρου της λίγο μετά από ένα ενωτικό συνέδριο ;
- Τέλος, δεν νομίζεις, εφόσον παραμένεις ως μέλος στη ΝΑ και στα ηγετικά της όργανα, πως οφείλεις να ξεκαθαρίσεις αν σκοπεύεις να συμμετάσχεις στο νέο αρχηγικό σχήμα Τσίπρα ; Γιατί τι άλλο από πολιτική εκμετάλλευση μπορεί να είναι η παραμονή σε ένα κόμμα όταν η δηλωμένη πρόθεση-στόχος είναι η μεταπήδηση σε ένα άλλο; Κάτι που αν ισχύει κι εσένα θα αδικεί με βάση την μέχρι τώρα πορεία σου, αλλά και την ΝΑ θα ζημιώσει για την θολή και διχαστική εικόνα που θα εκπέμπει..
About Author
