04/02/2026
από την Ana Vračar, 30 Ιανουαρίου 2026
Οι εργαζόμενοι σε περισσότερα από 20 λιμάνια της Μεσογείου θα αναλάβουν συντονισμένη δράση στις 6 Φεβρουαρίου για να αντιταχθούν στον πόλεμο και τη στρατιωτικοποίηση.
Οι εργαζόμενοι σε περισσότερα από 20 λιμάνια της Μεσογείου προετοιμάζονται για μια διεθνή ημέρα δράσης στις 6 Φεβρουαρίου για να αντιταχθούν στην αυξανόμενη στρατιωτικοποίηση των υποδομών μεταφορών, καθώς και στη συνενοχή της διοίκησης των λιμανιών και των κυβερνήσεων στη γενοκτονία στη Γάζα. «Αν δεν κάνουμε αυτό το βήμα, όλα τα άλλα αιτήματά μας θα συντριβούν στον πόλεμο», προειδοποίησε ο Francesco Staccioli του ιταλικού συνδικάτου Unione Sindacale di Base (USB) κατά τη διάρκεια εκδήλωσης την Τρίτη.
Η κινητοποίηση στοχεύει να αποτρέψει τις αποστολές όπλων, να απορρίψει τον επανεξοπλισμό και να αντιταχθεί στον αντίκτυπο μιας πολεμικής οικονομίας στα δικαιώματα των εργαζομένων και στα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης. Συγκεκριμένα, η ημέρα δράσης εγκαινιάζεται για να «διασφαλιστεί ότι τα ευρωπαϊκά και μεσογειακά λιμάνια είναι τόποι ειρήνης, απαλλαγμένα από οποιαδήποτε εμπλοκή σε πόλεμο», σύμφωνα με προηγούμενη ανακοίνωση.
Η διαδικασία που οδήγησε στην ημέρα δράσης ξεκίνησε πριν από χρόνια και απέκτησε δυναμική από το 2023, όταν ένας αυξανόμενος αριθμός λιμενεργατών άρχισε να αναλαμβάνει δράση κατά των αποστολών όπλων στην ισραηλινή κατοχή. Την επόμενη εβδομάδα, πολλοί από τους εργαζόμενους που συμμετείχαν σε αυτές τις προηγούμενες πρωτοβουλίες θα συμμετάσχουν σε συντονισμένες κινητοποιήσεις σε λιμάνια σε όλη την Ελλάδα, τη Χώρα των Βάσκων, το Μαρόκο, την Τουρκία και την Ιταλία. Τουλάχιστον δέκα ιταλικά λιμάνια έχουν ήδη επιβεβαιώσει τη συμμετοχή τους, αντανακλώντας τόσο τις περσινές εξαιρετικά επιτυχημένες γενικές απεργίες για την Παλαιστίνη όσο και την οργανωμένη αντίσταση στην ατζέντα επανεξοπλισμού της πρωθυπουργού Τζόρτζια Μελόνι – αλλά και τα τοπικά αιτήματα των εργαζομένων.
Εκπρόσωποι από το παράρτημα Sea and Ports της USB τόνισαν ότι οι συνεχιζόμενες –και αλληλεπικαλυπτόμενες– κινητοποιήσεις ενάντια στη γενοκτονία, τη στρατιωτικοποίηση και τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ είναι αδιαχώριστες από τους εργατικούς αγώνες. Σε αυτό το πλαίσιο, έκαναν λόγο για «εσωτερικό πόλεμο» αλλά και για εξωτερικό, επισημαίνοντας τα ολοένα και πιο κατασταλτικά μέτρα που υιοθετούν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις εναντίον των εργαζομένων που συμμετέχουν σε πράξεις αλληλεγγύης. Ανέφεραν, ειδικότερα, Ιταλούς πυροσβέστες που αντιμετώπισαν αντίποινα για τη συμμετοχή τους σε διαδηλώσεις κατά της γενοκτονίας.
Η σχέση μεταξύ της στρατιωτικοποίησης της κοινωνίας και της επιδείνωσης των συνθηκών διαβίωσης για την εργατική τάξη ήταν ένα επαναλαμβανόμενο θέμα σε όλη την εναρκτήρια εκδήλωση. Οι λιμενεργάτες από τη Μερσίνα στην Τουρκία και τον Πειραιά στην Ελλάδα τόνισαν ότι η κατάσταση επιδεινώνεται μέρα με τη μέρα και μπορεί να αμφισβητηθεί μόνο μέσω συντονισμένης, διεθνιστικής αντίστασης. Εάν οι λιμενεργάτες σταθούν ενωμένοι, είπαν συνδικαλιστές από τον Πειραιά, «τα λιμάνια μπορούν να γίνουν εμπόδιο στον πόλεμο, όχι διάδρομοι για παραδόσεις όπλων».
Εργαζόμενοι από δύο γερμανικά λιμάνια, μαζί με συνδικαλιστές από τη Βραζιλία, την Παλαιστίνη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Βενεζουέλα, έχουν ήδη στείλει μηνύματα συμπαράστασης και αλληλεγγύης σε όσους οργανώνουν τη δράση της 6ης Φεβρουαρίου. Αναγνωρίζοντας την παγκόσμια άνοδο της «καταστολής και του φασισμού» – με την κυβέρνηση των ΗΠΑ στην πρώτη γραμμή – απηύθυναν έκκληση όχι μόνο στο παγκόσμιο εργατικό κίνημα, αλλά και σε ομάδες που συμμετέχουν σε άλλους αγώνες, να συμμετάσχουν στις κινητοποιήσεις και να διαδώσουν το μήνυμα: «Οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουν για τον πόλεμο».
About Author
