Συντάχθηκε από Gearóid Ó Machail στις 4 Μαρτίου 2026
Imperialist Aggression and the Defence of Iranian Sovereignty – Socialist Voice
Για άλλη μια φορά, το φάντασμα ενός ακόμη πολέμου στοιχειώνει τον Περσικό Κόλπο. Η κυβέρνηση Μπάιντεν -και τώρα ο Τραμπ- έχει ενορχηστρώσει μια τεράστια στρατιωτική συσσώρευση στην περιοχή, συγκεντρώνοντας μια αρμάδα πολεμικών πλοίων, μαχητικών stealth και βομβαρδιστικών στον Κόλπο και την Αραβική Θάλασσα. Το πρόσχημα είναι το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Η πραγματικότητα είναι μια γυμνή άσκηση ιμπεριαλιστικού εξαναγκασμού που έχει σχεδιαστεί για να προστατεύσει τα στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ και του Ισραήλ σε βάρος ενός κυρίαρχου έθνους.
Δεν πρόκειται για σύγκρουση μεταξύ ίσων, ούτε αφορά πρωτίστως τη μη διάδοση των πυρηνικών. Είναι το τελευταίο κεφάλαιο σε μια μακρά ιστορία δυτικού παρεμβατισμού που στοχεύει στην κυριαρχία επί της πλούσιας σε πόρους Δυτικής Ασίας και στην πειθαρχία κάθε κράτους που τολμά να αντισταθεί στις επιταγές του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Οι ΗΠΑ, ενεργώντας ως χωροφύλακας του παγκόσμιου καπιταλισμού, επιδιώκουν να διαλύσουν κάθε ανεξάρτητο κέντρο εξουσίας που απειλεί την ηγεμονία τους ή την περιφερειακή υπεροχή του στενότερου συμμάχου τους, του απαρτχάιντ και γενοκτονικού κράτους του Ισραήλ.
Η τρέχουσα κλιμάκωση κόβει την ανάσα στην κλίμακα της. Οι ομάδες κρούσης αεροπλανοφόρων USS Gerald R. Ford και USS Abraham Lincoln έχουν αναπτυχθεί, μαζί με βομβαρδιστικά stealth B-2 Spirit, F-22 Raptors και μια σειρά από συστήματα αεράμυνας.
Το καθεστώς του Τραμπ έχει καταστήσει σαφή τον στόχο: πλήρη παράδοση. Απαιτεί από το Ιράν να εγκαταλείψει εντελώς το πρόγραμμα πυρηνικού εμπλουτισμού του ως προϋπόθεση για οποιαδήποτε συμφωνία. Όπως σωστά αναφέρει το υπουργείο Εξωτερικών του Ιράν, οι διαπραγματεύσεις που βασίζονται σε «επιβεβλημένους όρους» δεν μπορούν να αποφέρουν αποτελέσματα. Αυτό που απαιτείται είναι μια συμφωνία που θα αποκαθιστά τα «παραβιασμένα δικαιώματα του ιρανικού λαού» και θα αίρει τις «καταπιεστικές κυρώσεις των ΗΠΑ». Αλλά για τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ, δεν μπορεί να υπάρξει αναγνώριση των ιρανικών δικαιωμάτων – μόνο υποταγή.
Το ίδιο το καθεστώς κυρώσεων είναι μια πράξη πολέμου, ένας βάναυσος οικονομικός στραγγαλισμός που έχει σχεδιαστεί για να εξαθλιώσει την ιρανική εργατική τάξη και να δημιουργήσει συνθήκες για αλλαγή καθεστώτος. Όπως έχει διατυπώσει ο Ιρανός πρεσβευτής στη Ρωσία Kazem Jalali, η πολιτική των ΗΠΑ αποδεικνύει ότι η Ουάσιγκτον σέβεται την εθνική κυριαρχία μόνο στο βαθμό που εξυπηρετεί τη δική της ηγεμονία. Η τρέχουσα στρατιωτική συσσώρευση απλώς αντικαθιστά το οικονομικό σχοινί με το σπαθί.
Για τους κομμουνιστές, η υπεράσπιση της κυριαρχίας του Ιράν είναι υψίστης σημασίας. Όχι επειδή η Ισλαμική Δημοκρατία είναι ένα σοσιαλιστικό κράτος -δεν είναι- αλλά επειδή η αρχή της εθνικής κυριαρχίας είναι ένα θεμελιώδες εμπόδιο στην ιμπεριαλιστική κυριαρχία. Ο ιρανικός λαός έχει το δικαίωμα να καθορίσει το μέλλον του, να αναπτύξει τους δικούς του πόρους και να αντισταθεί στις επιταγές της Ουάσιγκτον και του Τελ Αβίβ. Η εργατική τάξη διεθνώς δεν έχει κανένα συμφέρον σε έναν πόλεμο που διεξάγεται από τους τραπεζίτες της Wall Street και τους κατασκευαστές όπλων για να εξασφαλίσουν τα κέρδη και τον στρατηγικό τους έλεγχο.
Πρέπει να αποκαλύψουμε τα ψέματα που στηρίζουν αυτή την πορεία προς τον πόλεμο. Ο ισχυρισμός ότι το Ιράν αποτελεί «επικείμενη απειλή» είναι κατασκευασμένος. Όπως έχουν σημειώσει οι αναλυτές, ο πραγματικός κίνδυνος είναι το «χάος και η αστάθεια» που θα ακολουθούσε την επιθετικότητα των ΗΠΑ – η δημιουργία ενός ακόμη αποτυχημένου κράτους στην περιοχή, ένα άνομο κενό από το οποίο μόνο η τρομοκρατία και περαιτέρω δεινά μπορούν να προκύψουν. Έχουμε ξαναδεί αυτή την ταινία, στο Ιράκ, στη Λιβύη, στο Αφγανιστάν, στη Συρία και αλλού. Το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο: καταστροφή για τις εργαζόμενες μάζες και ενισχυμένη δύναμη για τα πιο αντιδραστικά στοιχεία.
Τα Κομμουνιστικά Κόμματα και οι προοδευτικές δυνάμεις στην Ιρλανδία και σε όλη την Ευρώπη πρέπει να υψώσουν τις φωνές τους στην αντιπολίτευση. Πρέπει να απαιτήσουμε από τις κυβερνήσεις μας να αρνηθούν να διευκολύνουν την επιθετικότητα των ΗΠΑ, να αρνηθούν τη χρήση του εδάφους και του εναέριου χώρου τους για βομβαρδισμούς και αντ’ αυτού να υπερασπιστούν την αρχή του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών που απαγορεύει την απειλή ή τη χρήση βίας κατά της εδαφικής ακεραιότητας οποιουδήποτε κράτους.
Το Ιράν έχει δείξει αυτοσυγκράτηση, διατηρώντας τη διπλωματία του ζωντανή, ακόμη και όταν τα όπλα στοχεύουν στην καρδιά του. Έχει δηλώσει ότι οι δυνάμεις του βρίσκονται σε «υψηλή επιφυλακή» για την υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας, ένα δικαίωμα που κατοχυρώνεται στο διεθνές δίκαιο. Το ερώτημα για τη διεθνή εργατική τάξη είναι απλό: θα σταθούμε στο πλευρό των θυμάτων του ιμπεριαλισμού ή θα επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να συρθούμε σε έναν άλλο πόλεμο για το πετρέλαιο και την αυτοκρατορία;
Μπορεί να υπάρχει μόνο μία απάντηση. Υπερασπιστείτε την ιρανική κυριαρχία. Οι δυνάμεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ από τη Δυτική Ασία. Όχι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο!
[Σημ. Συν. Τα κείμενα που αναρτώνται αξιολογούνται με βάση το ενδιαφέρον που κρίνουμε ότι έχουν και δεν αντανακλούν απαραιτήτως τις απόψεις της σύνταξης.]
About Author
