[Σημ. Συν. Το όνομα Δόγμα Ντονρόε, στα Αγγλικά Donroe, βγαίνει από το Donald (Trump) + Monroe = Donroe. Έτσι ονόμασε ο ίδιος ο Τραμπ την αναθεώρηση του Δόγματος Monroe.]
Χόρχε Μαρτίν 05 Ιανουαρίου 2026
US attack on Venezuela – the ‘Donroe Doctrine’ in action In Defence of Marxism
Η εγκληματική στρατιωτική εισβολή των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και η απαγωγή ενός εν ενεργεία ξένου αρχηγού κράτους είναι η πρώτη πρακτική εκδήλωση της νέας στρατηγικής εθνικής ασφάλειας του Τραμπ. Η Ουάσιγκτον είναι αποφασισμένη να εδραιώσει την κυριαρχία της στο δυτικό ημισφαίριο, το οποίο θεωρεί πίσω αυλή της, και να διώξει από την περιοχή κάθε «μη ημισφαιρικό παράγοντα», κυρίως την Κίνα.
Τη στρατιωτική επιχείρηση στη Βενεζουέλα ακολούθησε μια παραληρηματική συνέντευξη Τύπου στην οποία ο Τραμπ και ο Μάρκο Ρούμπιο χαιρόντουσαν για την έκταση της ισχύος των ΗΠΑ και προχώρησαν σε απειλές κατά της Κολομβίας, του Μεξικού και της Κούβας. Τις τελευταίες ώρες, ο Τραμπ επανέλαβε τις προηγούμενες δηλώσεις του για τη Γροιλανδία, την οποία είπε ότι χρειάζονται οι ΗΠΑ «για λόγους εθνικής ασφάλειας», υποσχόμενος να την αντιμετωπίσει «σε δύο μήνες». Αυτές δεν είναι άσκοπες απειλές.
Διακίνηση ναρκωτικών – ένα ψεύτικο πρόσχημα
Ας είμαστε σαφείς. Αυτή η πράξη ξεδιάντροπης στρατιωτικής ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας εναντίον μιας κυρίαρχης χώρας δεν είχε καμία απολύτως σχέση με τη διακίνηση ναρκωτικών, η οποία ήταν η αρχική δικαιολογία του Τραμπ. Όλοι –κυρίως οι υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ– γνωρίζουν ότι η φαιντανύλη δεν προέρχεται από τη Βενεζουέλα και ότι η χώρα δεν είναι παραγωγός κοκαΐνης και διαδραματίζει πολύ μικρό ρόλο στη διακίνησή της. Το λεγόμενο Cartel de los Soles δεν υπάρχει, και αν υπήρχε ποτέ ήταν σε σχέση με μια επιχείρηση παγίδευσης της CIA που διεξήχθη από κοινού με αξιωματικούς του στρατού της Βενεζουέλας τη δεκαετία του 1990, πολύ πριν έρθει στην εξουσία ο Τσάβες.
Οι αεροπορικές επιδρομές εναντίον μικρών ταχύπλοων σκαφών στην Καραϊβική και τον Ειρηνικό τους τελευταίους πέντε μήνες δεν είχαν καμία σχέση με την επιδημία ναρκωτικών που έπληξε τις ΗΠΑ και είχαν να κάνουν με ιμπεριαλιστικό εκφοβισμό που σχεδιάστηκε για να υποτάξει τη Βενεζουέλα στις επιταγές της Ουάσιγκτον.
Στον απόηχο της εισβολής των ΗΠΑ και της απαγωγής του Μαδούρο, οι φιλελεύθεροι στις ΗΠΑ και αλλού διαμαρτυρήθηκαν πικρά ότι πρόκειται για παράνομη ενέργεια –παραβίαση της λεγόμενης τάξης που βασίζεται σε κανόνες– και ζήτησαν από τον ΟΗΕ και τον ΟΑΚ (OAS) να παρέμβουν.
Ακόμη και οι New York Times δημοσίευσαν ένα κύριο άρθρο που αντιτίθεται στις ενέργειες του Τραμπ με το σκεπτικό ότι ήταν «παράνομες». Οι New York Times είναι ιδιαίτερα κυνικοί σε αυτό, καθώς αποκαλύφθηκε ότι οι δημοσιογράφοι τους έμαθαν για την επίθεση εκ των προτέρων, αλλά σιώπησαν για να μην παρέμβουν, τέτοια είναι η έκταση της «αντίθεσής» τους στις εγκληματικές και παράνομες ενέργειες του Τραμπ.
Αυτό είναι καθαρή υποκρισία. Στην πραγματικότητα, η «διεθνής νομιμότητα» είναι απλώς ένα φύλλο συκής για την κυριαρχία των ισχυρών. Οι πρόεδροι των ΗΠΑ δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ για νομικές λεπτότητες και πολλοί από αυτούς (Ρεπουμπλικάνοι και Δημοκρατικοί) έχουν παραβιάσει το νόμο (αμερικανικό και διεθνές), προκειμένου να πραγματοποιήσουν στρατιωτική επίθεση στο εξωτερικό. Όταν μπορούν να λάβουν κάλυψη από τον ΟΗΕ για να πραγματοποιήσουν τα ιμπεριαλιστικά τους σχέδια, αυτό είναι φυσικά βολικό. Όταν δεν μπορούν, προχωρούν ανεξάρτητα.
Αντιτιθέμεθα στη βάναυση επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του Μαδούρο, όχι από νομικίστικη άποψη (θα ήταν εντάξει αν είχε τη σφραγίδα της έγκρισης του Κογκρέσου των ΗΠΑ;). Αντίθετα, αντιτιθέμεθα σε αυτό επειδή πρόκειται ουσιαστικά για μια πράξη ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας, η οποία εξυπηρετεί τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης των ΗΠΑ και έρχεται σε αντίθεση με τα συμφέροντα των εργαζομένων σε όλο τον κόσμο.
Ούτε η απαγωγή του Μαδούρο είναι μια απόκλιση από την προηγούμενη συμπεριφορά του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Η δολοφονία ξένων αρχηγών κρατών (Λουμούμπα, Αλιέντε, Καντάφι για να αναφέρουμε μόνο μερικούς) και η απομάκρυνση κυβερνήσεων μέσω στρατιωτικών πραξικοπημάτων (Κούβα, Γουατεμάλα, Βραζιλία, Δομινικανή Δημοκρατία, Ιράν, Χιλή, Αργεντινή, Παραγουάη, Βολιβία, Βενεζουέλα, Γρενάδα και πολλά άλλα), είναι και τα δύο συνηθισμένα εργαλεία του εμπορίου για τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ και τη CIA. Ο πρόεδρος του Παναμά, Νοριέγκα, και ο πρόεδρος της Αϊτής, Αριστίντ, απήχθησαν και απομακρύνθηκαν από τις χώρες τους από τις στρατιωτικές επεμβάσεις των ΗΠΑ το 1989 και το 2004 αντίστοιχα.
Αν μη τι άλλο, η διαφορά είναι ότι ο σημερινός ένοικος του Λευκού Οίκου δεν φαίνεται να ανησυχεί για την παροχή ωραίων δικαιολογιών για την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα των ΗΠΑ. Δεν γίνεται λόγος για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα δικαιώματα των γυναικών, την παραβίαση του διεθνούς δικαίου ή των διεθνών συνόρων για να καλύψει τους πραγματικούς στόχους του ιμπεριαλισμού των Γιάνκηδων. Ο Τραμπ δεν ντρέπεται να πει το ήσυχο μέρος δυνατά. Στην παραληρηματική συνέντευξη Τύπου του το απόγευμα του Σαββάτου 3 Ιανουαρίου, κατέστησε σαφές ότι οι ΗΠΑ επρόκειτο να διοικήσουν απευθείας τη Βενεζουέλα και ότι το πετρέλαιο της Βενεζουέλας επρόκειτο να παραδοθεί στις αμερικανικές πολυεθνικές πετρελαίου.
Αποκατάσταση της δημοκρατίας;
Όσον αφορά τη δημοκρατία, έχει ήδη δηλωθεί στη Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας ότι οι ΗΠΑ δεν θα επιβάλουν δημοκρατική διακυβέρνηση σε άλλες χώρες, αλλά θα ενδιαφέρονται μόνο για το αν καθοδηγούνται από φιλικές κυβερνήσεις (διαβάστε: υποτελείς λακέδες). Η απαγωγή του Μαδούρο δεν έχει καμία σχέση με το αν είχε κλέψει τις εκλογές του 2024 ή όχι. Δεν υπάρχει κανένας ισχυρισμός ότι ο Πέτρο στην Κολομβία και ο Σέινμπαουμ στο Μεξικό δεν κέρδισαν ελεύθερες και δίκαιες εκλογές, και παρόλα αυτά ο Τραμπ τους απειλεί ανοιχτά, κατηγορώντας τους αβάσιμα ότι είναι έμποροι ναρκωτικών ή ότι βρίσκονται στην τσέπη των καρτέλ ναρκωτικών.
Ο Πρόεδρος Τσάβες κέρδισε τουλάχιστον 19 δημοκρατικές εκλογές και δημοψηφίσματα μεταξύ 1998 και 2013. Αυτό δεν εμπόδισε τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό να προσπαθήσει να τον ανατρέψει αρκετές φορές, ξεκινώντας με το βραχύβιο πραξικόπημα του Απριλίου του 2002.
Ο Τραμπ (όπως και οι προκάτοχοί του) δεν έχει κανένα πρόβλημα να συναναστρέφεται με τον πρίγκιπα μπιν Σαλμάν της Σαουδικής Αραβίας, ο οποίος δεν έχει υποβληθεί ποτέ σε εκλογές, ελεύθερες ή μη. Ο Νετανιάχου – ένας εγκληματίας πολέμου που έχει διαπράξει τις χειρότερες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και διεξάγει εκστρατεία γενοκτονίας κατά των Παλαιστινίων – κέρδισε και δείπνησε στο Μαρ-α-Λάγκο κατά τη διάρκεια των εορτασμών της Πρωτοχρονιάς, καθώς ο Τραμπ έδωσε την εντολή να επιτεθούν στη Βενεζουέλα.
Οι ΗΠΑ ισχυρίζονται ότι ήταν ο Edmundo Gonzalez – ο αντιδραστικός υποψήφιος της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας που αντικατέστησε τη María Corina Machado – που κέρδισε τις προεδρικές εκλογές του 2024 και ότι, ως εκ τούτου, είναι ο νόμιμος πρόεδρος της χώρας. Ωστόσο, στη συνέντευξη Τύπου της 3ης Ιανουαρίου ο Τραμπ πέταξε τον νικητή του βραβείου Νόμπελ κάτω από το λεωφορείο, λέγοντας ότι η Ματσάδο ήταν «μια ωραία κυρία», αλλά δεν είχε την υποστήριξη για να αναλάβει τη Βενεζουέλα. Στη συνέχεια, ο Τραμπ δήλωσε ότι ο Ρούμπιο είχε μια μακρά τηλεφωνική συνομιλία με την Ντέλσι Ροντρίγκεζ (τότε αντιπρόεδρο της Βενεζουέλας) και ότι είχε συμφωνήσει να κάνει ό,τι ήθελαν οι ΗΠΑ.
Σε αυτό φαίνεται ότι ο ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ προσπαθεί να αντλήσει κάποια μαθήματα από προηγούμενες στρατιωτικές επεμβάσεις στο εξωτερικό. Στο Ιράκ και τη Λιβύη, ο ιμπεριαλισμός κατέστρεψε και αποκεφάλισε τον κρατικό μηχανισμό και στη συνέχεια βρέθηκε αντιμέτωπος με την πλήρη κατάρρευση της αστικής εξουσίας, την εξέγερση στην περίπτωση του Ιράκ και τη διάσπαση της χώρας σε αντιμαχόμενες φατρίες στην περίπτωση της Λιβύης. Τίποτα από αυτά δεν δημιουργεί ένα «φιλικό προς τις επιχειρήσεις περιβάλλον» για τη λειτουργία των αμερικανικών πολυεθνικών, ούτε την απαραίτητη σταθερότητα που απαιτεί ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός.
Εγκαταλείποντας την Ματσάδο και επιλέγοντας να ασχοληθεί με την Ροντρίγκες, ο Τραμπ φαίνεται να επέλεξε να εργαστεί μέσω του παράγοντα που πιστεύει ότι εγγυάται τον έλεγχο των ενόπλων δυνάμεων και των μηχανισμών ασφαλείας και του κράτους, προκειμένου να αποτρέψει την κάθοδο σε εμφύλιο πόλεμο και εξέγερση.
Η απάντηση της Βενεζουέλας
Η Ντέλσι Ροντρίγκεζ έχει πλέον αναλάβει υπηρεσιακή πρόεδρος στη Βενεζουέλα και της έχουν πει, χωρίς αμφιβολία, ότι είτε συμμορφώνεται με τα σχέδια των ΗΠΑ, είτε θα έχει παρόμοια μοίρα με αυτή του Μαδούρο. Η Ουάσιγκτον λειτουργεί σαν την μαφία που προστατεύει την αυλή της. Πληρώστε για προστασία, σε πετρέλαιο και πόρους, αλλιώς. Αυτό είναι το σαφές μήνυμα της κυβέρνησης Τραμπ, το οποίο στοχεύει όχι μόνο στη Βενεζουέλα αλλά σε ολόκληρη την ήπειρο.
Για μήνες, υπήρχαν άρθρα στα καπιταλιστικά μέσα ενημέρωσης των ΗΠΑ που παρουσίαζαν την Rodríguez ως μια μετριοπαθή και λογική φιγούρα, φιλική προς τους εθνικούς και διεθνείς επιχειρηματικούς τομείς, κάποια με την οποία οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να μιλήσουν. Η Miami Herald δημοσίευσε μια έκθεση τον Οκτώβριο, υποστηρίζοντας ότι η Ντέλσι Ροντρίγκεζ είχε ταξιδέψει στο Κατάρ και πρόσφερε μια συμφωνία στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην οποία ο Μαδούρο θα παραιτούνταν και θα ηγούνταν αυτή μιας μετάβασης μέσω διαπραγματεύσεων.
Σήμερα, πολλοί στη Βενεζουέλα αναρωτιούνται πώς ήταν δυνατόν η επιχείρηση των ΗΠΑ, η οποία διήρκεσε αρκετές ώρες, να πραγματοποιηθεί με ελάχιστη αντίσταση από την πλευρά του στρατού της Βενεζουέλας. Οι αεράμυνες αφαιρέθηκαν ή απενεργοποιήθηκαν, τα ρωσικά συστήματα Igla MANPAD (πύραυλοι εδάφους-αέρος), για τα οποία καυχιόταν η κυβέρνηση, φαίνεται ότι δεν χρησιμοποιήθηκαν. Δεκάδες στρατιώτες μεταξύ των δυνάμεων ασφαλείας του Μαδούρο σκοτώθηκαν από τις αμερικανικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων 32 Κουβανών, αλλά κατά τα άλλα η αντίσταση φαίνεται να ήταν ελάχιστη. Κανένας Αμερικανός στρατιώτης δεν σκοτώθηκε και τα αμερικανικά ελικόπτερα μπορούσαν να περιφέρονται, σχεδόν ανενόχλητα, πάνω από το Καράκας, για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, κανείς στην ηγεσία της Βενεζουέλας, ούτε πολιτικός ούτε στρατιωτικός, δεν έχει εξηγήσει τι συνέβη και πώς.
Αυτό έχει οδηγήσει σε έντονες εικασίες στους κύκλους υπέρ του Μαδούρο στη Βενεζουέλα για το αν προδόθηκε. Ο Ρούμπιο είπε στη συνέντευξη Τύπου ότι η CIA είχε ένα πλεονέκτημα στον στενό κύκλο του Μαδούρο, παρέχοντας λεπτομερείς πληροφορίες για το πού βρίσκεται και τις κινήσεις του. Άλλοι προχωρούν περισσότερο από αυτό και ισχυρίζονται ότι η Delcy Rodríguez μπορεί να είχε συνάψει συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Δεν υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία για αυτή τη θεωρία, αλλά το ότι το ερώτημα που τίθεται είναι το αποτέλεσμα των συνθηκών υπό τις οποίες πραγματοποιήθηκε η επιχείρηση κατά του Μαδούρο: η φαινομενικά ελάχιστη αντίσταση, η σιωπή των αρχών της Βενεζουέλας για αρκετές ώρες, καθώς και το γεγονός ότι όλα τα μηνύματα που προέρχονταν από την ηγεσία καλούσαν για ηρεμία και όχι για κινητοποίηση ή αντίσταση.
Μετά την πρώτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Υπουργών στις 4 Ιανουαρίου, η Delcy Rodríguez εξέδωσε ένα «μήνυμα από τη Βενεζουέλα προς τον κόσμο και τις Ηνωμένες Πολιτείες» στο οποίο λέει:
«Καλούμε την κυβέρνηση των ΗΠΑ να συνεργαστεί μαζί μας σε μια ατζέντα συνεργασίας προσανατολισμένη στην κοινή ανάπτυξη στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου για την ενίσχυση της διαρκούς κοινοτικής συνύπαρξης».
Αυτό είναι ένα μήνυμα συμφιλίωσης απέναντι στη βάναυση επιθετικότητα, όχι αυτό της αντίστασης που φαινόταν να έχει υιοθετήσει την προηγούμενη μέρα. Το μήνυμα δεν απαιτεί ούτε ζητά καν την απελευθέρωση του προέδρου Μαδούρο, ο οποίος βρίσκεται υπό κράτηση από τις ΗΠΑ στη Νέα Υόρκη. Σύμφωνα με δημοσιεύματα στα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, η Βενεζουέλα ζήτησε επίσης από τις ΗΠΑ να ανοίξουν ξανά την πρεσβεία της στο Καράκας.
Η Βενεζουέλα έχει μόνο δύο επιλογές. Είτε να αντισταθεί στην επίθεση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού μέσω της κινητοποίησης των μαζών των εργατών, των αγροτών και των φτωχών, και να κάνει έκκληση στις μάζες της Λατινικής Αμερικής και του κόσμου, είτε να υποταχθεί πλήρως στις επιταγές της Ουάσιγκτον και να παραδώσει τους φυσικούς πόρους της στην εκμετάλλευση των ΗΠΑ.
Το Θερμιδόρ του Μαδούρο
Ο πρώτος τρόπος δράσης θα ήταν αυτός μιας γνήσιας επαναστατικής ηγεσίας. Το πρόβλημα είναι ότι από τότε που ανέλαβε ο Μαδούρο πριν από 12 χρόνια, αυτό που είδαμε στη Βενεζουέλα ήταν μια βήμα προς βήμα, παρατεταμένη διαδικασία της αντεπανάστασης του Θερμιδόρ. Εκεί που ο Τσάβες ενθάρρυνε την άμεση συμμετοχή των μαζών στην πολιτική, ο Μαδούρο την κατέπνιξε γραφειοκρατικά.
Ο εργατικός έλεγχος έχει συντριβεί, οι εταιρείες που κρατικοποιήθηκαν έχουν ιδιωτικοποιηθεί, οι αγρότες έχουν απομακρυνθεί από τη γη που απαλλοτριώθηκε υπό τον Τσάβες. Ταυτόχρονα, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις και τα δικαιώματα των εργαζομένων έχουν καταστραφεί, μαχητικοί συνδικαλιστές έχουν φυλακιστεί, αριστερά κόμματα (συμπεριλαμβανομένου του Κομμουνιστικού Κόμματος) έχουν δει την εκλογική τους εγγραφή να τους αφαιρείται… Πολύ λίγα έχουν απομείνει από την Μπολιβαριανή Επανάσταση.
Το γεγονός ότι αυτή η θερμιδοριανή αντεπανάσταση πραγματοποιήθηκε κυνικά από τη γραφειοκρατία του Μαδούρο χρησιμοποιώντας τη σημαία του «σοσιαλισμού», του «μπολιβαριανισμού» και του «τσαβισμού», έχει προκαλέσει την ευρεία απαξίωση αυτών των ιδεών και μια διαδικασία βαθιάς πολιτικής αποθάρρυνσης μεταξύ των μαζών των εργαζομένων και των φτωχών.
Τον Απρίλιο του 2002, δεκάδες χιλιάδες βγήκαν ενάντια στο πραξικόπημα που υποστηρίχθηκε από τις ΗΠΑ κατά του προέδρου Τσάβες. Αυτή τη φορά, περίπου 100 άτομα συγκεντρώθηκαν έξω από το παλάτι Miraflores.
Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός αισθάνεται ισχυρός, έχοντας επιτύχει αυτό που ήταν δυνητικά μια περίπλοκη επιχείρηση, και τώρα είναι μεθυσμένος από τη νίκη. Αλλά, αν η απαγωγή του Μαδούρο γινόταν χωρίς απώλειες ζωών για τον αμερικανικό στρατό (περίπου 80 άνθρωποι σκοτώθηκαν από την πλευρά της Βενεζουέλας, τόσο πολίτες όσο και στρατιωτικό προσωπικό), η ιδέα ότι η Βενεζουέλα θα διοικείται απευθείας από τις Ηνωμένες Πολιτείες και ότι οι ΗΠΑ θα είναι σε θέση να απομακρύνουν την Κίνα από τη Λατινική Αμερική, είναι πιθανό να αποδειχθεί πιο δύσκολη και αγχωτική.
Οποιαδήποτε κυβέρνηση στο Καράκας επιχειρήσει να πραγματοποιήσει τις απαιτήσεις του Τραμπ για μαζική παράδοση των φυσικών πόρων θα αντιμετωπίσει τελικά την αντίθεση του λαού της Βενεζουέλας. Υπάρχουν βαθιά αποθέματα ενός πολύ υγιούς, περήφανου, αντιιμπεριαλιστικού αισθήματος μεταξύ των μαζών στη Βενεζουέλα και σε όλη τη Λατινική Αμερική. Η ιδέα των αμερικανικών πετρελαϊκών εταιρειών να διαλύσουν την PDVSA – την κρατική εταιρεία πετρελαίου – και να αποσπάσουν κέρδη από τη χώρα, θα είναι απεχθής για εκατομμύρια, συμπεριλαμβανομένων πολλών που δεν υποστήριξαν τον Μαδούρο.
Ένα «Δόγμα Ντονρόε»;
Όσον αφορά τον αγώνα ενάντια στην παρουσία της Κίνας στη Λατινική Αμερική, ο Τραμπ θα βρεθεί αντιμέτωπος με το γεγονός ότι η ασιατική δύναμη είναι πλέον ο πρώτος εμπορικός εταίρος για ολόκληρη τη Νότια Αμερική και έχει δημιουργήσει στενούς οικονομικούς δεσμούς με τη Βραζιλία, τη Χιλή, την Αργεντινή, τον Ισημερινό, το Περού, την Κολομβία κ.λπ. Ο Τραμπ έχει κινηθεί αποφασιστικά για να απομακρύνει τα κινεζικά συμφέροντα από τη διώρυγα του Παναμά, αλλά θα αντιμετωπίσει έναν δύσκολο αγώνα για να κάνει το ίδιο πράγμα στη Νότια Αμερική, όπου η Κίνα έχει ανοίξει το μεγάλο λιμάνι του Chancay στο Περού και συμμετέχει σε ένα έργο για μια διωκεάνια διαδρομή μεταφοράς που θα τη συνδέει με τη Βραζιλία.
Ακόμη και χώρες που είναι πλέον πολιτικά ευθυγραμμισμένες με τον Τραμπ – όπως η Αργεντινή, η Βολιβία, το Περού, το Εκουαδόρ και η Χιλή – δεν έχουν την πολυτέλεια να διακόψουν τους οικονομικούς δεσμούς με την Κίνα. Θα μπορέσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες να αγοράσουν τις μεγάλες ποσότητες χαλκού, σόγιας και κρέατος που πωλούν αυτές οι χώρες στην Κίνα;
Στη συνέντευξη Τύπου, ο Τραμπ μίλησε για την επαναφορά του Δόγματος Μονρόε, ένα έργο που ορισμένοι έχουν περιγράψει ως Δόγμα «Ντονρόε». Η Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας μιλά για ένα «Συμπέρασμα Τραμπ» στο δόγμα του 1823. Το «Η Αμερική για τους Αμερικανούς» ήταν, εκείνη την εποχή, μια προσπάθεια να κρατηθούν άλλες (ευρωπαϊκές) ιμπεριαλιστικές δυνάμεις έξω από την ήπειρο, αν και ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός δεν είχε ακόμη τα μέσα να το επιβάλει. Αυτό που πραγματικά βλέπουμε, πιο συγκεκριμένα, είναι μια προσπάθεια επιστροφής στο συμπέρασμα του Ρούσβελτ, που εισήχθη μετά τον ναυτικό αποκλεισμό της Βενεζουέλας το 1902-03, όταν οι ΗΠΑ διεκδίκησαν για τον εαυτό τους το δικαίωμα να επέμβουν στρατιωτικά σε χώρες της Λατινικής Αμερικής.
Αυτή είναι μια συνταγή για συγκρούσεις και συγκρούσεις, όχι μόνο με τα κινεζικά συμφέροντα, αλλά τελικά με τις μάζες της Λατινικής Αμερικής, οι οποίες δεν είναι πιθανό να δεχτούν τον άμεσο ιμπεριαλιστικό εκφοβισμό των ΗΠΑ χωρίς να αντεπιτεθούν. Αν κάποιος πίστευε ότι ένας «πολυπολικός κόσμος», με την άνοδο της Κίνας και της Ρωσίας, σήμαινε ότι η εκμετάλλευση των λαών της ηπείρου θα μειωνόταν, τώρα θα διαλυθούν οι αυταπάτες του. Ο μόνος δρόμος για την πραγματική απελευθέρωση από τον ιμπεριαλισμό είναι αυτός της πάλης για την κατάργηση του καπιταλισμού παγκοσμίως, όχι αυτός των γεωπολιτικών υπολογισμών.
Σε διεθνές επίπεδο, οι ενέργειες του Τραμπ στη Βενεζουέλα θα θεωρηθούν ως πράσινο φως για άλλες δυνάμεις – την Κίνα και τη Ρωσία – να κάνουν το ίδιο στις δικές τους σφαίρες επιρροής. Στην πραγματικότητα, παραδέχεται ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να νικήσουν τη Ρωσία στην Ουκρανία, αλλά θα πρέπει τουλάχιστον να είναι σε θέση να επιβάλουν την κυριαρχία τους στη δική τους ήπειρο. Ο Σι Τζινπίνγκ θα το λάβει επίσης υπόψη. Την ημέρα πριν από την επίθεση στη Βενεζουέλα, μια κινεζική αντιπροσωπεία βρισκόταν στο Καράκας, υπογράφοντας συμφωνίες οικονομικής συνεργασίας. Σε απάντηση στην παράδοση όπλων από τις ΗΠΑ στην Ταϊβάν, η Κίνα έχει εντείνει τις στρατιωτικές ασκήσεις γύρω από το νησί.
Ως κομμουνιστές, απορρίπτουμε αυτή την τελευταία πράξη ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας των ΗΠΑ. Υποστηρίζουμε άνευ όρων την υπεράσπιση της Βενεζουέλας. Ο μόνος αποτελεσματικός τρόπος για να πολεμήσουμε τον ιμπεριαλισμό είναι μέσω της πάλης των μαζών των εργαζομένων, σε όλη τη Λατινική Αμερική, σε όλο τον κόσμο και επίσης στις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο καπιταλισμός στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο είναι ένα σύστημα σε κρίση και ένα σύστημα πολέμου, βίας και καταπίεσης. Μόνο με την κατάργηση του καπιταλιστικού συστήματος μπορούμε να εγγυηθούμε έναν κόσμο ειρήνης και ευημερίας για τους πολλούς.
[Σημ. Συν. Τα κείμενα που αναρτώνται αξιολογούνται με βάση το ενδιαφέρον που κρίνουμε ότι έχουν και δεν αντανακλούν απαραιτήτως τις απόψεις της σύνταξης.]
About Author
