Κώστας Καλλωνιάτης 20/01/2026 kamini.gr
Σε συνέντευξη του στην εφημερίδα η ΕΠΟΧΗ, στις 11/1/25, ο Αλέξης Χαρίτσης δικαιολόγησε την πρόταση του για σχηματισμό ενός Λαϊκού Μετώπου (ΛΜ) λέγοντας «έχουμε ευθύνη να δώσουμε πολιτική διέξοδο στην κοινωνική οργή» και παραπέμποντας σε μία “αδιευκρίνιστης” προέλευσης δήλωση του Άγγελου Ελεφάντη σχετικά με το ότι “το κόμμα φτιάχνει το μέτωπο και το μέτωπο το κόμμα”.
Να θυμίσουμε ότι η Νέα Αριστερά (ΝΑ) γεννήθηκε από την κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ ως κόμματος ρήξης σε όλη την προηγούμενη δεκαετία και από την συνειδητοποίηση ότι το «πρώτα ενότητα – μετά πολιτική» οδηγεί σε ήττα. Αυτή ήταν η περίπτωση το 2015 της κυβερνητικής ανάδειξης του ΣΥΡΙΖΑ των συνιστωσών σε συμμαχία με τους ΑΝΕΛ χωρίς σχέδιο για την εξουσία.
Αντίστοιχη ήταν μετά το 2019 η περίπτωση του ανοίγματος του ΣΥΡΙΖΑ στην “Προοδευτική Παράταξη” και της ενσωμάτωσης πρώην στελεχών του ΠΑΣΟΚ στα ηγετικά όργανα, χάριν της ενότητας, με συνέπεια την παράλυση της συλλογικής λειτουργίας των οργάνων.
Το γεγονός, λοιπόν, ότι τώρα ο Αλέξης Χαρίτσης προτείνει πάλι ενότητα (Λαϊκό Μέτωπο) χωρίς σχέδιο, ταξική βάση και με αποκλειστικό στόχο να δοθεί διέξοδος στην κοινωνική οργή, οδηγεί σε μια στρατηγική ήδη ιστορικά χρεοκοπημένη. Η στρατηγική αυτή αναπαράγει ακριβώς το πρόβλημα που γέννησε τη Νέα Αριστερά. Η επιστροφή σε μέτωπο κορυφής αυτοαναιρεί τον λόγο ύπαρξής της ΝΑ.
Το δομικό λάθος της “γραμμής Χαρίτση” είναι ότι το πολιτικό μέτωπο δεν «εκφράζει» κοινωνική δυναμική, αντίθετα προσπαθεί να την υποκαταστήσει. Διότι, σήμερα, δεν υπάρχει οργανωμένη κοινωνική δύναμη που να πιέζει από τα κάτω, τα συνδικάτα είναι αδύναμα, η νεολαία αποσυνδεδεμένη και η Αριστερά κοινωνικά απονομιμοποιημένη.
Το γεγονός, λοιπόν, ότι τώρα ο Αλέξης Χαρίτσης προτείνει πάλι ενότητα (Λαϊκό Μέτωπο) χωρίς σχέδιο, ταξική βάση και με αποκλειστικό στόχο να δοθεί διέξοδος στην κοινωνική οργή, οδηγεί σε μια στρατηγική ήδη ιστορικά χρεοκοπημένη. Η στρατηγική αυτή αναπαράγει ακριβώς το πρόβλημα που γέννησε τη Νέα Αριστερά. Η επιστροφή σε μέτωπο κορυφής αυτοαναιρεί τον λόγο ύπαρξής της ΝΑ.
Το δομικό λάθος της “γραμμής Χαρίτση” είναι ότι το πολιτικό μέτωπο δεν «εκφράζει» κοινωνική δυναμική, αντίθετα προσπαθεί να την υποκαταστήσει. Διότι, σήμερα, δεν υπάρχει οργανωμένη κοινωνική δύναμη που να πιέζει από τα κάτω, τα συνδικάτα είναι αδύναμα, η νεολαία αποσυνδεδεμένη και η Αριστερά κοινωνικά απονομιμοποιημένη.
About Author
